Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 122
चिरं मुदान्वितः पुत्रं मेधातिथिरथाब्रवीत् । चिरकारिक भद्रं ते चिरकारी भवेच्चिरम्
ciraṃ mudānvitaḥ putraṃ medhātithirathābravīt | cirakārika bhadraṃ te cirakārī bhavecciram
ครั้นแล้ว เมธาติถิผู้เปี่ยมปีติเนิ่นนาน กล่าวแก่บุตรว่า “โอ้ จิรการีกะ ขอสิริมงคลจงมีแก่เจ้า ขอเจ้าจงเป็นผู้กระทำหลังไตร่ตรองอยู่เนิ่นนาน”
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to sages (contextual attribution for Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: Medhātithi, radiant with joy, addresses his son with affectionate honorifics, as if conferring a moral title; the son stands respectfully, calm after crisis.
FAQs
Dharma often favors thoughtful restraint—acting after reflection rather than impulse.
None; the verse praises a virtue (cirakāritva) within a narrative frame.
No ritual is prescribed; it is an ethical commendation.