Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 106
देवतानां समावापमेकत्वं पितरं विदुः । मर्त्यानां देवतानां च पूगो नात्येति मातरम्
devatānāṃ samāvāpamekatvaṃ pitaraṃ viduḥ | martyānāṃ devatānāṃ ca pūgo nātyeti mātaram
บัณฑิตรู้ว่าบิดาเป็นดุจ “นาร่วม” อันเป็นที่รวมเป็นหนึ่งของเหล่าเทวะ คือเป็นแหล่งกำเนิดร่วมกัน. แต่ในหมู่มนุษย์และแม้ในหมู่เทวะเอง ก็ไม่มีหมู่ใดจะยิ่งใหญ่เกินมารดาได้.
Lomaharṣaṇa (Sūta), contextually addressing the sages (deduced)
Scene: A symbolic tableau: father as a vast ‘field’ (kṣetra) uniting many deities, while mother appears as a luminous, singular greatness surpassing multitudes—suggested through iconographic scale and radiance.
FAQs
It elevates the mother as supremely venerable—her greatness is acknowledged as unsurpassed even by divine assemblies.
No tīrtha is mentioned; the verse is a doctrinal praise of motherhood.
None; the implication is higher reverence and gratitude toward the mother.