Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 117
अणिमा लघिमा चैव महिमा प्राप्तिरेव च । प्राकाम्यं च तथेशित्वं वशित्वं च तथापरे
aṇimā laghimā caiva mahimā prāptireva ca | prākāmyaṃ ca tatheśitvaṃ vaśitvaṃ ca tathāpare
อณิมา (เล็กยิ่ง), ลฆิมา (เบายิ่ง), มหิมา (ใหญ่ยิ่ง) และปราปติ (การบรรลุถึง); อีกทั้งปรากามยะ (สมปรารถนาไร้อุปสรรค), อีศิตวะ (อำนาจเป็นเจ้า), และวศิตวะ (ความครอบงำ)—รวมทั้งสิทธิอื่น ๆ ด้วย
Lomaharṣaṇa (Sūta)
Scene: A schematic, almost mandala-like depiction: each siddhi represented by a symbol—atom, feather, mountain, reaching hand, wish-fulfilling tree, crown, and reins—around a meditating yogin.
FAQs
It enumerates classical yogic siddhis while implying they arise as consequences of higher realization, not as the final goal.
No single tīrtha is named in this verse; the focus is on yogic attainments within the Māheśvara-khaṇḍa’s Shaiva framework.
No specific vrata, dāna, or snāna is prescribed here; it is a doctrinal listing of siddhis.