Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 148
स वै रुद्रमयो भूत्वा ततश्चांते शिवं व्रजेत् । परस्त्रियं नाभिभाषेत्तथा संभाषयेद्यदि
sa vai rudramayo bhūtvā tataścāṃte śivaṃ vrajet | parastriyaṃ nābhibhāṣettathā saṃbhāṣayedyadi
เมื่อผู้นั้นเต็มเปี่ยมด้วยสภาวะแห่งรุทระแล้ว ครั้นถึงกาลสุดท้ายย่อมไปถึงพระศิวะ เขาไม่พึงเอ่ยวาจาต่อภรรยาของผู้อื่น; และหากจำต้องพูด ก็พึงพูดด้วยความสำรวมและเหมาะสม
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Scene: A devotee’s aura subtly transforms into Rudra-like radiance (tripuṇḍra, matted hair motif, calm eyes) while he stands at a respectful distance from a household scene; speech is shown as restrained—hands in añjali, head slightly bowed; in the background, Śiva’s abode is hinted as a luminous peak/mandala.
FAQs
Inner transformation into Rudra-like purity and restraint leads to Śiva-attainment.
No tīrtha is specified; the verse emphasizes ethical restraint as part of Śaiva discipline.
A behavioral rule: avoid conversing with another’s wife; if unavoidable, speak only properly and minimally.