Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 47
नर उवाच । न जाने पितरौ स्वीयौ नष्टौ वा सर्वथा न हि । एवमेवापि पश्यामि सर्वदाऽहं स एव च
nara uvāca | na jāne pitarau svīyau naṣṭau vā sarvathā na hi | evamevāpi paśyāmi sarvadā'haṃ sa eva ca
ชายผู้นั้นกล่าวว่า “ข้าพเจ้าไม่รู้จักบิดามารดาของตนเลย และก็ไม่รู้ว่าท่านสูญหายสิ้นเชิงหรือไม่ ข้าพเจ้าเห็นเพียงว่า ข้าพเจ้าเป็นเช่นเดิมอยู่เสมอ และเขาก็เป็นเช่นนั้นด้วย (คือสภาพของข้า)”
A certain man (nara)
Listener: Kālabhīti (contextual interlocutor in the passage)
Scene: A weary traveler/man speaks in self-disclosure, admitting he does not know his parents and feels trapped in an unchanging condition; the setting suggests a roadside rest or hermitage threshold where hospitality is being negotiated.
FAQs
The text dramatizes the tension between social identity and dharmic eligibility in acts of giving.
Not specified in this verse.
No new ritual is prescribed; it continues the inquiry about whether a gift may be accepted.