सहस्रदशकं चैव संजायुरिति देशकः । शिवनामा तथा देशः सहस्रदशकः स्मृतः । सहस्राणि दश ख्यातं तथा कालहयंजयः
sahasradaśakaṃ caiva saṃjāyuriti deśakaḥ | śivanāmā tathā deśaḥ sahasradaśakaḥ smṛtaḥ | sahasrāṇi daśa khyātaṃ tathā kālahayaṃjayaḥ
แคว้นที่ชื่อสัญชายุก็ถูกนับว่าเป็นหนึ่งหมื่น (หมู่บ้าน) เช่นกัน; แผ่นดินที่มีนามศิวะนามาก็ถูกจดจำว่าเป็นหนึ่งหมื่น; และกาลหยังชัยก็เลื่องลือว่าเป็นหนึ่งหมื่นเช่นกัน
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Tirtha: Saṃjāyu-deśa; Śivanāmā-deśa; Kālahayaṃjaya-deśa (regional frames)
Type: kshetra
Listener: Pārtha (contextually continuing from the addressed sequence)
Scene: Three regions appear as mantra-like seals on a map: Saṃjāyu, Śivanāmā, Kālahayaṃjaya. Over Śivanāmā rises a luminous liṅga; over Kālahayaṃjaya, a subdued Kāla figure (dark, skeletal) is shown being overcome by Śiva’s radiance; pilgrims chant as they walk.
Places bearing Śiva’s name or fame are treated as spiritually significant; even cataloging them is part of preserving sacred memory.
No distinct tīrtha is specified; the verse lists regions (deśas), including one explicitly ‘Śiva-named’ (Śivanāmā).
None.