Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 54
धूमजाश्वोष्मजा मेघाः सामुद्रैयन पूरिताः । तोयैर्भवंति नीलांगा वर्षिष्ठाश्चैव भारत
dhūmajāśvoṣmajā meghāḥ sāmudraiyana pūritāḥ | toyairbhavaṃti nīlāṃgā varṣiṣṭhāścaiva bhārata
เมฆที่เกิดจากควันและความร้อน อัดแน่นด้วยความชื้นที่ดึงมาจากมหาสมุทร ครั้นมีสายน้ำก็กลายเป็นกายสีคล้ำ; โอ้ ภารตะ เมฆเหล่านี้แลเป็นผู้นำฝนที่อุดมยิ่งนัก
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Listener: Bhārata
Scene: A monsoon sky where smoke-born and heat-born clouds, heavy with ocean-drawn moisture, turn deep blue-black and pour abundant rain over a sacred landscape.
FAQs
Nature’s fertility—rain and clouds—is depicted as an ordered cosmic system, encouraging reverence for the sustaining rhythms of dharma in the world.
No tīrtha is mentioned; the verse is a cosmological description of clouds and rainfall.
None; it explains the origin and rain-bearing capacity of certain clouds.