Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 48
इति संस्तूय वरदं शूलपाणिमुमापतिम् । प्रणिपत्य उमापुत्रो नमोनम उवाच ह
iti saṃstūya varadaṃ śūlapāṇimumāpatim | praṇipatya umāputro namonama uvāca ha
ครั้นสรรเสริญพระผู้ประทานพร—ศูลปาณี ผู้เป็นสวามีแห่งอุมา—ดังนี้แล้ว โอรสแห่งอุมาก็ก้มกราบ และกล่าวซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า “นะโม นะมะห์, นะโม นะมะห์”
Narrator (within Māheśvarakhaṇḍa context, likely Sūta/Lomaharṣaṇa)
Scene: Skanda, identified as Umāputra, bows fully at Śiva’s feet; Śiva as Śūlapāṇi and Umāpati stands/sits in varada-bhāva; the scene is calm, concluding a hymn.
FAQs
True praise culminates in humility—prostration and repeated remembrance of the divine as the giver of boons.
No site is mentioned; the verse bridges the hymn to the ensuing dialogue and blessings.
Praṇipāta (prostration) and repeated salutations are modeled as core devotional practices.