Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 45
अनंतरूपाय सदैव तुभ्यमसह्यकोपाय सदैव तुभ्यम् । अमेयमानाय नमोस्तु तुभ्यं वृषेंद्रयानाय नमोऽस्तु तुभ्यम्
anaṃtarūpāya sadaiva tubhyamasahyakopāya sadaiva tubhyam | ameyamānāya namostu tubhyaṃ vṛṣeṃdrayānāya namo'stu tubhyam
ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้มีรูปอันไม่สิ้นสุด ตลอดกาล ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้มีพระพิโรธอันเหล่ามารทนมิได้ ตลอดกาล ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้ยิ่งใหญ่หาประมาณมิได้; ขอนอบน้อมแด่พระองค์ ผู้ทรงพาหนะเป็นโคผู้เป็นใหญ่ (วฤษภวาหนะ)
Umāputra (Skanda/Kumāra) praising Śiva
Scene: Kumāra (Skanda) offers folded-hands praise to Śiva: the great Lord with trident, matted locks, crescent moon, and Nandin nearby; aura suggesting countless forms and immeasurable vastness.
FAQs
Śiva’s infinity and immeasurability inspire surrender, while His fearsome wrath safeguards dharma by destroying adharma.
No tīrtha is specified; the focus is on Śiva’s iconography and cosmic attributes.
No explicit ritual; it is structured as repeated salutations suitable for japa-like recitation.