Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 5
शोच्यं पातकिनं मां च संस्तुवध्वं कथं सुराः । पंचानामपि यो भर्ता प्राकृतोऽसौ न कीर्त्यते
śocyaṃ pātakinaṃ māṃ ca saṃstuvadhvaṃ kathaṃ surāḥ | paṃcānāmapi yo bhartā prākṛto'sau na kīrtyate
“โอ้เหล่าสุระ เทพทั้งหลาย ไฉนท่านจึงสรรเสริญเรา ผู้เป็นคนบาปน่าเวทนา? แม้ผู้เป็นเจ้าแห่งอินทรีย์ทั้งห้า หากกลายเป็นเพียงผู้ติดโลก ก็ไม่ควรถูกยกย่องสรรเสริญ”
Guha (Skanda/Kārttikeya) (deduced: the 'great-souled one' addressing devas)
Listener: Devas (addressed); Pārtha (addressed by narrator)
Scene: Skanda speaks with calm severity, pointing inward (toward the heart) as devas stand with folded hands, their praise transformed into attentive listening.
FAQs
Praise is secondary to purity: self-mastery and dharmic intention matter more than external victory or acclaim.
No holy site is referenced in this verse.
None directly; the verse sets up the need for prāyaścitta (atonement) and ethical reflection.