Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 42
तद्ब्रवीतु महा सेन स्वयं साक्षी महेश्वरः । एवं वदति गोविंदे साधुवादो महानभूत्
tadbravītu mahā sena svayaṃ sākṣī maheśvaraḥ | evaṃ vadati goviṃde sādhuvādo mahānabhūt
ขอให้มหาเสนาประกาศเอง—พระมหेशวรทรงเป็นพยานโดยตรง เมื่อโควินทะกล่าวดังนี้ เสียงสาธุการ “สาธุ! สาธุ!” ก็ดังกึกก้องยิ่งนัก
Narrator
Scene: A divine court/assembly: Govinda speaks; the gathered devas and sages raise a resonant ‘sādhu sādhu’; Mahādeva is invoked as the direct witness, seated in serene authority.
FAQs
Divine truth is affirmed through direct divine witness, and dharmic speech earns communal assent.
No particular tīrtha is named; the focus is the theological affirmation and witness of Maheśvara.
No explicit ritual is prescribed here; the verse highlights testimony and approval of dharmic speech.