मा विषीद महाराज वयं जेष्यामहे सुरान् । बालादपि भयं किं वा लज्जायै चिंतितं त्विदम्
mā viṣīda mahārāja vayaṃ jeṣyāmahe surān | bālādapi bhayaṃ kiṃ vā lajjāyai ciṃtitaṃ tvidam
ข้าแต่มหาราช อย่าทรงเศร้าโศกเลย พวกข้าพเจ้าจักพิชิตเหล่าเทพให้ได้ เหตุใดจึงต้องหวาดกลัวแม้เพียงเด็กน้อย? ความกังวลนี้มีไว้เพียงเพื่อรักษาเกียรติยศเท่านั้นหรือ
Amātyas (ministers)
Scene: Ministers rally the king: confident stances, raised arms, martial energy; the phrase 'even a child' hangs as dramatic irony, foreshadowing Skanda’s youthful might.
Puranic narrative highlights how pride dismisses divine destiny—what seems “small” can be the instrument of cosmic justice.
No sacred geography is referenced in this verse.
None.