Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 64
अहं वीरक ते माता मा तेऽस्तु मनसो भ्रमः । शंकरस्यास्मि दयिता सुता तु हिमभूभृतः
ahaṃ vīraka te mātā mā te'stu manaso bhramaḥ | śaṃkarasyāsmi dayitā sutā tu himabhūbhṛtaḥ
โอ้ วีรกะ เราคือมารดาของเจ้า—อย่าให้จิตมีความหลงสับสนเลย เราเป็นที่รักของพระศังกร และเป็นธิดาแห่งหิมภูภฤต ผู้เป็นเจ้าแห่งขุนเขาหิมะ
Śailajā (Pārvatī)
Listener: Vīraka
Scene: A maternal goddess-figure (Umā/Pārvatī) addresses Vīraka with a calming gesture, asserting motherhood and her status as Śaṅkara’s beloved, with snowy peaks suggested behind.
FAQs
Right knowledge dispels भ्रम (confusion); recognizing divine order and relationships restores dharmic clarity.
No site is praised yet; the verse focuses on divine identity and lineage (Śiva–Pārvatī–Himālaya).
None; it is a doctrinal/narrative clarification.