Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 96
इमं विवाहं गिरिराजपुत्र्याः श्रृणोति चाध्येति च यो नरः शुचिः । विशेषतश्चापि विवाहमंगले स मंगलं वृद्धिमवाप्नुते चिरम्
imaṃ vivāhaṃ girirājaputryāḥ śrṛṇoti cādhyeti ca yo naraḥ śuciḥ | viśeṣataścāpi vivāhamaṃgale sa maṃgalaṃ vṛddhimavāpnute ciram
ผู้ใดมีใจบริสุทธิ์ รับฟังและศึกษาเรื่องราวพิธีอภิเษกของพระธิดาแห่งราชาแห่งภูผา (พระปารวตี) นี้—โดยเฉพาะในวันวิวาห์อันเป็นมงคล—ผู้นั้นย่อมบรรลุมงคลอันยั่งยืน พร้อมความเจริญงอกงามและความรุ่งเรืองยาวนาน
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (contextual attribution within Māheśvarakhaṇḍa narration)
Tirtha: Pārvatī-vivāha-kathā (portable maṅgala-mahātmya)
Type: kshetra
Scene: A clean, devoted listener recites and hears the Pārvatī-vivāha narrative on an auspicious wedding day; blessings of maṅgala and vṛddhi are symbolized by flourishing lamps, kalasha, and prosperous household signs.
FAQs
Śravaṇa (listening) and adhyayana (study/recitation) of sacred narratives, done with purity, generates lasting maṅgala (auspiciousness) and vṛddhi (prosperity).
No single tīrtha is named in this verse; the focus is on the merit of hearing the Śiva–Pārvatī marriage account as a sacred act.
To listen to and study/recite the marriage narrative—especially on a wedding-auspicious day (vivāha-maṅgala).