Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 30
न तत्पश्यामि यत्तुभ्यं दद्म्याशीः का तवोचिता । इत्युक्ते मातृवात्सल्याच्छैलेन्द्र महिषी तदा
na tatpaśyāmi yattubhyaṃ dadmyāśīḥ kā tavocitā | ityukte mātṛvātsalyācchailendra mahiṣī tadā
'ข้าพเจ้าไม่เห็นว่าพรใดที่ข้าพเจ้าจะให้แก่ท่านได้นั้นจะเหมาะสมกับท่านอย่างแท้จริง' เมื่อกล่าวเช่นนี้ ราชินีแห่งเจ้าเขา ด้วยความรักอันอ่อนโยนของมารดา จึงตอบกลับในเวลานั้น
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa tradition, in Māheśvara-khaṇḍa narrative frame)
Tirtha: Himālaya (as sacred mountain archetype)
Type: peak
Listener: Devī (Pārvatī implied)
Scene: The narrator confesses inability to give a fitting blessing; the Mountain-Lord’s queen (Pārvatī) responds, moved by maternal tenderness—eyes softened, posture protective and affectionate.
FAQs
Even blessings must be appropriate (ucita) to one’s destiny; affection alone does not override dharmic fitness.
No specific tīrtha is praised in this verse; it is narrative dialogue within the Kaumārikā Khaṇḍa.
None; the verse focuses on speech about blessings and maternal affection.