Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 27
ततो विस्मितचित्तोहमुपचारविदांवरः । प्रत्यवोचं पुनर्देवीमेहि दास्यामि ते शुभे
tato vismitacittohamupacāravidāṃvaraḥ | pratyavocaṃ punardevīmehi dāsyāmi te śubhe
จากนั้นข้าพเจ้าด้วยจิตใจที่อัศจรรย์ใจและเชี่ยวชาญในมารยาท จึงกล่าวกับพระแม่เจ้าอีกครั้งว่า 'มาเถิด ข้าแต่ผู้เป็นสิริมงคล ข้าพเจ้าจะมอบสิ่งนี้ให้แก่ท่าน'
Sūta (Lomaharṣaṇa) (deduced for Māheśvarakhaṇḍa narrative context)
Listener: Devī (addressed as 'devīm', 'śubhe')
Scene: A revered narrator-figure, astonished yet composed, addresses the Devī with an auspicious invitation, promising a cherished gift; the moment is intimate and ceremonial, set in a divine interior.
FAQs
Devotional hospitality and proper respectful service (upacāra) are upheld as dharmic conduct.
No tīrtha is mentioned in this verse.
No formal ritual; it indicates offering (dāna-like gifting) as part of reverent reception.