Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 56
वैश्याश्च भूतिमित्येव शिवां शूद्रास्तथा शुभे । क्षांतिर्मुनीनामक्षोभ्या दया नियमिनामपि
vaiśyāśca bhūtimityeva śivāṃ śūdrāstathā śubhe | kṣāṃtirmunīnāmakṣobhyā dayā niyamināmapi
พวกไวศยะบูชาพระองค์ว่า ‘ภูติ’ คือความรุ่งเรือง และพวกศูทรบูชาพระองค์ว่า ‘ศิวา’ ข้าแต่พระนางผู้เป็นมงคล; พระองค์คือขันติอันไม่หวั่นไหวของฤๅษี และคือเมตตาของผู้สำรวมตนด้วย
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa framing)
Scene: Different communities worship Devī by names matching their life-aims—Bhūti for vaiśyas, Śivā for śūdras—while sages embody her unshakable forbearance and the disciplined embody compassion.
FAQs
Devī is universally approachable; she appears as prosperity, auspiciousness, forbearance, and compassion according to devotees’ needs and virtues.
None is named; the verse is a theological mapping of Devī’s names and qualities across society and spiritual paths.
Implicit guidance: worship Devī through appropriate nāma (Bhūti/Śivā) and cultivate her virtues—kṣānti and dayā.