Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 146
परस्परं व्यलीयंत हाहाकिंभाविवादिनः । तामवस्थां हरिर्दृष्ट्वा देवाञ्छक्रमुवाचह
parasparaṃ vyalīyaṃta hāhākiṃbhāvivādinaḥ | tāmavasthāṃ harirdṛṣṭvā devāñchakramuvācaha
พวกเขาถอยห่างจากกัน ร้องคร่ำครวญด้วยความสับสนว่า “อนิจจา! จะเกิดสิ่งใดเล่า?” ครั้นหริทอดพระเนตรสภาพนั้น จึงตรัสแก่เหล่าเทพและกล่าวกับศักระ (อินทรา)
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (contextual attribution for Māheśvarakhaṇḍa)
Scene: A chaotic battlefield moment: warriors recoil, hands raised, mouths open in ‘hāhā’. Hari stands composed, radiant, turning toward Indra and the devas, beginning a directive speech that steadies them.
FAQs
In crisis, divine guidance restores clarity; dharma advances through counsel and right recourse, not panic.
No holy site is mentioned here.
Implicitly points toward mantra/astric recourse that follows, but no rite is stated in this verse itself.