Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 52
तमुवाच ततो दैत्यं विरंचोऽमरनायकः । न युज्यते विना मृत्युं देहिनो देहधारणम् । जातस्य हि ध्रुवो मृत्युः सत्यमेतच्छ्रुतीरितम्
tamuvāca tato daityaṃ viraṃco'maranāyakaḥ | na yujyate vinā mṛtyuṃ dehino dehadhāraṇam | jātasya hi dhruvo mṛtyuḥ satyametacchrutīritam
แล้ววิรัญจะ (พรหมา) ผู้นำแห่งอมรเทพ ตรัสแก่ทวยอสูรนั้นว่า “สำหรับผู้มีร่างกาย การทรงไว้ซึ่งกายโดยปราศจากความตายย่อมไม่สมควร ผู้ใดเกิดแล้ว ความตายย่อมแน่นอน—นี่คือสัจจะดังที่ศรุติประกาศไว้”
Brahmā (Virañca)
Listener: Ṛṣis (frame)
Scene: Brahmā (Virañca) calmly instructs the daitya: embodied existence cannot be deathless; śruti itself declares death certain for the born.
FAQs
Embodiment implies impermanence; even divine boons cannot overturn the Vedic law that birth culminates in death.
None; the verse teaches universal dharma grounded in śruti rather than a place-māhātmya.
None; it is a doctrinal statement about mortality and Vedic authority.