Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 81
विरराम यदा नैव वज्रांगमहिषी तदा । शैलस्य दुष्टतां मत्वा शापं दातुं व्यवस्यत
virarāma yadā naiva vajrāṃgamahiṣī tadā | śailasya duṣṭatāṃ matvā śāpaṃ dātuṃ vyavasyata
เมื่อพระมเหสีแห่งวัชรางคะมิได้หยุดยั้งการบำเพ็ญวัตรเลย ครั้นเห็นความประพฤติของไศละว่าเป็นความชั่ว นางจึงตั้งใจจะประทานคำสาป.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced)
Scene: The tapasvinī, still composed yet now stern, turns toward the unseen tormentor; her right hand lifts in a poised gesture of imprecation; the atmosphere tightens as if nature itself pauses before the utterance.
FAQs
Tapas grants moral authority; when endurance is met with persistent adharma, righteous censure may follow.
No named tīrtha is mentioned in this verse.
None; it describes the contemplated act of śāpa as a consequence of perceived wrongdoing.