Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 101
दुराचारस्य पापस्य निघृणस्यातिवादिनः । दुष्कुलीनस्य जातोऽसौ तदा जातिस्मरः सुतः
durācārasya pāpasya nighṛṇasyātivādinaḥ | duṣkulīnasya jāto'sau tadā jātismaraḥ sutaḥ
ครั้งนั้นเขาเกิดเป็นบุตรของผู้ประพฤติชั่ว เป็นคนบาป ไร้เมตตา และชอบวาจาหยาบคาย แห่งตระกูลต่ำต้อย; กระนั้นก็ตาม ในกาลนั้นเอง เด็กนั้นกลับเป็นผู้ระลึกชาติได้ (ชาติสฺมร)
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced: Māheśvarakhaṇḍa narrative voice)
Scene: A morally dark household: the father figure appears harsh and pitiless; the child, luminous and composed, shows the gaze of remembrance—suggesting past-life awareness amid present suffering.
FAQs
Even when birth occurs in a troubled moral and social context, the working of karma and divine arrangement can awaken higher memory and spiritual resolve.
This verse sets the narrative background; the explicit tīrtha glorification follows in the subsequent verses about Guptakṣetra at the Mahīsāgara-saṅgama.
No direct ritual is prescribed in this verse; it introduces the character whose later worship and tīrtha-sevā are praised.