Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 39
यो नाम ते जपति ढुंढिविनायकस्य तं वै जपंत्यनुदिनं हृदि सिद्धयोष्टौ । भोगान्विभुज्य विविधान्विबुधोपभोग्यान्निर्वाणया कमलया व्रियते स चांते
yo nāma te japati ḍhuṃḍhivināyakasya taṃ vai japaṃtyanudinaṃ hṛdi siddhayoṣṭau | bhogānvibhujya vividhānvibudhopabhogyānnirvāṇayā kamalayā vriyate sa cāṃte
ผู้ใดสวดภาวนาพระนามของพระองค์—ฑุํเฑวินายกะ—อัษฏสิทธิทั้งแปดย่อมสวดอยู่ทุกวันในดวงหทัยของเขาเอง คอยอุปถัมภ์เขา ครั้นเสวยสุขนานาประการ แม้สุขที่เทวดาเสวยได้แล้ว ในบั้นปลายเขาย่อมถูกโอบอุ้มด้วยดอกบัวแห่งนิรวาณ คือความหลุดพ้น
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Ḍhuṃḍhivināyaka (nāma-japa within Kāśī)
Type: temple
Listener: Pilgrimage-inquirer (not explicit)
Scene: A devotee silently repeats ‘Ḍhuṃḍhivināyaka’ as luminous feminine personifications of the eight siddhis hover near the heart-lotus; later, a vast lotus of Nirvāṇa enfolds the devotee in serene light.
FAQs
Steady nāma-japa of Ḍhuṃḍhivināyaka brings both worldly fulfillment (siddhis and divine enjoyments) and culminates in nirvāṇa—liberation.
Kāśī (Vārāṇasī), within the Kāśīkhaṇḍa’s praise of sacred Kāśī and its worship of Ḍhuṃḍhivināyaka.
Nāma-japa (chanting/recitation) of Ḍhuṃḍhivināyaka’s name, practiced daily and inwardly (hṛdi).