Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 28
ये त्वां स्तुवंति नतविघ्नविघातदक्ष दाक्षायणीहृदयपंकजतिग्मरश्मे । श्रूयंत एव त इह प्रथिता न चित्रं चित्रं तदत्र गणपा यदहो त एव
ye tvāṃ stuvaṃti natavighnavighātadakṣa dākṣāyaṇīhṛdayapaṃkajatigmaraśme | śrūyaṃta eva ta iha prathitā na citraṃ citraṃ tadatra gaṇapā yadaho ta eva
ผู้ใดสรรเสริญพระองค์—โอ้ผู้ชำนาญในการทำลายอุปสรรคของผู้ถ่อมตน ดุจสุริยันรัศมีคมกล้าต่อดอกบัวแห่งหทัยทักษายณี—ย่อมเป็นที่เลื่องลือในโลกนี้; นั่นไม่ใช่เรื่องน่าอัศจรรย์ อัศจรรย์แท้จริงคือว่า โอ้คณปะ เขาทั้งหลายย่อมเป็นดังที่กล่าวขานจริง ๆ คือรุ่งโรจน์ยิ่งนัก
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
Tirtha: Kāśī / Avimukta-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Gaṇeśa as a radiant sunbeam illuminating a lotus in Pārvatī’s heart; humble devotees sing hymns; shattered obstacles lie like broken stones; the devotees’ names are proclaimed in the city—symbolized by banners or town-criers—yet the ‘true wonder’ is their inner transformation into genuine excellence.
FAQs
Praise offered with humility brings both inner clearing of obstacles and outer recognition—yet the higher marvel is the transformation of the devotee’s stature.
Kāśī is the textual setting; the verse supports the Mahātmya of devotional practice within the Kāśī-khaṇḍa.
Stuti (hymnic praise) is the implied practice; no specific vrata or pilgrimage step is stated in this verse.