Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 45
राजन्वृद्धो गुणैर्वृद्धो ब्राह्मणः सुविचक्षणः । एकोस्ति स तु द्रष्टव्यो मूर्तो ब्रह्मनिधिः परः
rājanvṛddho guṇairvṛddho brāhmaṇaḥ suvicakṣaṇaḥ | ekosti sa tu draṣṭavyo mūrto brahmanidhiḥ paraḥ
ข้าแต่พระราชา มีพราหมณ์ผู้หนึ่ง—ชราในวัย และยิ่งชราด้วยคุณธรรม เป็นผู้เฉลียวฉลาดยิ่ง เขาเป็นผู้หาใครเสมอเหมือนไม่ ควรเสด็จไปทอดพระเนตร—ดุจขุมทรัพย์แห่งพรหมันอันสูงสุดปรากฏเป็นกาย
Queen Līlāvatī (reporting to King Divodāsa)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Scene: Queen addressing the king with reverence, describing an elderly brāhmaṇa whose presence is like a manifest treasury of Brahman; the brāhmaṇa is not yet shown, creating anticipation and sacred awe.
FAQs
The darśana of a truly virtuous person is itself a sacred gain—holiness can appear as ‘embodied Brahman’ through character.
The narrative belongs to Kāśī-khaṇḍa (Kāśī/Vārāṇasī sacred landscape), though the verse highlights saintly darśana rather than a named tīrtha.
An implied practice is darśana (seeking audience) of the holy; no formal ritual is detailed.