Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 84
ततः सुदर्शनं दृष्ट्वा तत्कंठाभरणं हरिः । मनाक्स चकितं स्मित्वा ततो जग्राह नंदकम्
tataḥ sudarśanaṃ dṛṣṭvā tatkaṃṭhābharaṇaṃ hariḥ | manāksa cakitaṃ smitvā tato jagrāha naṃdakam
แล้วพระหริเมื่อทอดพระเนตรเห็นสุทรรศนะกลายเป็นเครื่องประดับที่คอของเขา ก็ฉงนอยู่เล็กน้อย ครั้นแย้มสรวลแล้ว จึงทรงหยิบนันทกะ พระแสงดาบขึ้น
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa narrative, typically Skanda to Agastya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Naimiṣāraṇya ṛṣis (typical)
Scene: Hari notices Sudarśana now worn as a neck-ornament by the opponent; he pauses, eyes widening slightly, then smiles and calmly lifts the Nandaka sword—poised, controlled, luminous.
FAQs
The Purāṇa frames divine conflict as revelation—astonishment itself signals a higher principle at work in Śiva’s sacred domain.
Kāśī, implicitly upheld as the field where Śiva’s protection overturns ordinary expectations.
None in this verse.