Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 127
विद्याधरैर्ननंदे च वसुधा ववृधे भृशम् । महाविभवसंभारे तस्मिन्दाक्षे महाक्रतौ । इत्थं प्रवृत्तेऽथ मुनिः कैलासं नारदो ययौ
vidyādharairnanaṃde ca vasudhā vavṛdhe bhṛśam | mahāvibhavasaṃbhāre tasmindākṣe mahākratau | itthaṃ pravṛtte'tha muniḥ kailāsaṃ nārado yayau
เมื่อเหล่าวิทยาธรยินดี ปฐพีก็รุ่งเรืองยิ่งนัก ครั้นมหายัญของทักษะดำเนินไปท่ามกลางความโอ่อ่าและการตระเตรียมอันใหญ่หลวง แล้วมุนีนารทจึงออกเดินทางสู่ไกรลาส
Skanda (deduced narrator voice)
Tirtha: Kailāsa
Type: peak
Listener: Frame-audience sages
Scene: A panoramic transition: the yajña blazing with wealth and attendants; Vidyādharas rejoice in the sky; then Nārada, veena in hand, departs swiftly toward snow-clad Kailāsa.
FAQs
Outer splendour and ritual grandeur can flourish, yet the Purāṇic narrative hints that true stability depends on honoring Śiva and dharma.
Kailāsa is referenced as Śiva’s sacred abode; the larger frame remains Kāśī-khaṇḍa, though this verse itself spotlights Kailāsa.
No prescription; it describes the ongoing mahākratu (great sacrifice) and narrative movement of Nārada.