Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 61
अस्मिञ्जन्मनि बालत्वान्न चैवाराधितः स्फुटम् । प्रत्यक्षमेव मे वैतत्कुतोनुग्रहधीर्मयि
asmiñjanmani bālatvānna caivārādhitaḥ sphuṭam | pratyakṣameva me vaitatkutonugrahadhīrmayi
แม้ในชาตินี้เอง ด้วยความเป็นเด็ก ข้าพเจ้ายังมิได้บูชาพระองค์อย่างแจ่มชัด เรื่องนี้ประจักษ์แก่ข้าพเจ้าโดยตรง—แล้วข้าพเจ้าจะคู่ควรต่อความคิดเรื่องพระกรุณาได้อย่างไร
Tvaṣṭṛ’s son (tvāṣṭraḥ)
Tirtha: Viśveśvara (Kāśī)
Type: kshetra
Listener: assembly of sages (contextually Śaunaka etc.)
Scene: A young devotee in Kāśī, head bowed, hands folded, standing near a shrine corridor with lamps and bilva leaves, expressing unworthiness before Viśveśvara’s presence.
FAQs
Grace is not a transaction; the devotee’s humility highlights that divine favor can exceed one’s perceived merits.
The broader Kāśī-māhātmya setting remains, though the verse centers on inner worthiness rather than a site.
None stated; it references ārādhana (worship) as something the speaker feels he has not performed.