Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
पुनर्वरं ब्रूहि यथेप्सितं ददे तेजोनिधेर्नंदन धर्मराज । अदेयमत्रास्ति न किंचिदेव ते विधेहि वागुद्यममात्रमेव
punarvaraṃ brūhi yathepsitaṃ dade tejonidhernaṃdana dharmarāja | adeyamatrāsti na kiṃcideva te vidhehi vāgudyamamātrameva
จงขอพรอีกครั้งเถิด เราจักประทานตามที่ปรารถนา โอ้ธรรมราช โอรสแห่งขุมคลังแห่งรัศมี ที่นี่แท้จริงไม่มีสิ่งใดที่ให้แก่ท่านมิได้ เพียงเพียรเอื้อนเอ่ยวาจาและกล่าวความประสงค์เท่านั้น
Śiva (Śaṅkara)
Tirtha: Dharmeśa (within Kāśī)
Type: kshetra
Listener: Primary audience of the Purāṇa (traditional: sages/śaunaka-style assembly); immediate scene: Śaṅkara addressing Dharmarāja
Scene: In Kāśī’s sacred ambience, Śaṅkara addresses Dharmarāja with assurance, inviting him to ask again; the moment is intimate—boon-bestowal framed as compassionate dialogue.
FAQs
In Kāśī, Śiva’s grace is portrayed as unrestricted—devotees need only sincerely articulate their prayer.
Kāśī (Vārāṇasī) is implied as the sacred setting where divine generosity and liberation-bestowing grace are foremost.
No specific rite is prescribed; the verse emphasizes prayerful utterance—clearly stating one’s boon-request.