Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 17
योषिन्मनोरथवती षंढं प्राप्य यथाऽफला । सा दैत्यकरकावृष्टिर्देवीं प्राप्य तथाभवत्
yoṣinmanorathavatī ṣaṃḍhaṃ prāpya yathā'phalā | sā daityakarakāvṛṣṭirdevīṃ prāpya tathābhavat
ดุจสตรีผู้เปี่ยมด้วยความปรารถนา เมื่อได้ชายไร้สมรรถภาพก็ย่อมไร้ผล ฉันใด พายุลูกเห็บของไทตยะเมื่อถึงพระเทวีก็กลับกลายเป็นหมันฉันนั้น
Skanda
Tirtha: Avimukta-Kāśī
Type: kshetra
Listener: Ṛṣis / kathā-audience
Scene: The storm-weapon approaches Devī and collapses into harmlessness; onlookers sense the asura’s plan turning sterile, like a spent arrow falling short.
FAQs
Hostile forces lose potency in the presence of the Divine; proximity to true power renders aggression ineffective.
The Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī setting is the overarching sanctifying frame; the verse itself uses a poetic simile to stress Devī’s invincibility.
None; it is a rhetorical illustration emphasizing the failure of the Daitya’s assault.