Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 15
विधे सर्वविधेयानि त्वमेव विदधासि यत् । इति चेति च वक्तव्यं त्वय्यपार्थमतोखिलम्
vidhe sarvavidheyāni tvameva vidadhāsi yat | iti ceti ca vaktavyaṃ tvayyapārthamatokhilam
โอ้พระวิเธ ผู้ทรงจัดสรร! กิจทั้งปวงที่พึงสำเร็จนั้น พระองค์เท่านั้นทรงบันดาลให้สำเร็จ; เพราะฉะนั้นคำว่า ‘เป็นเช่นนั้น’ หรือ ‘ถ้าเป็นเช่นนั้น’ เมื่อกล่าวถึงพระองค์ย่อมไร้ความหมาย—วาจาแบบมีเงื่อนไขทั้งปวงจึงสูญเปล่า
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa context: Skanda to Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Vidhi/Brahmā (addressed)
Scene: A contemplative address to Vidhi/Brahmā: the speaker asserts that all accomplishment is already effected by the Ordainer; the setting is an austere, luminous sacred ambience suggestive of Kāśī’s metaphysical supremacy.
FAQs
Divine ordinance is supreme; speculative or conditional speech becomes empty when addressed to the cosmic Ordainer.
This verse serves as a doctrinal preface; the surrounding passage proceeds to glorify Kāśī (Vārāṇasī) as the supreme sacred realm.
No specific rite is prescribed here; it emphasizes right understanding and reverent speech regarding divine agency.