Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 65
पाता हर्ता त्वमेवैको नानात्वं मूढकल्पना । अतस्त्वमेव शरणं भूयोभूयः पुनःपुनः
pātā hartā tvamevaiko nānātvaṃ mūḍhakalpanā | atastvameva śaraṇaṃ bhūyobhūyaḥ punaḥpunaḥ
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ผู้เดียวทรงเป็นทั้งผู้คุ้มครองและผู้ทรงถอนคืน; ความหลากหลายนั้นเป็นเพียงมโนภาพของผู้หลงผิด. เพราะฉะนั้นพระองค์เท่านั้นเป็นที่พึ่งของข้าพเจ้า—ครั้งแล้วครั้งเล่า ซ้ำแล้วซ้ำอีก.
Jaigīṣavya (addressing Śiva)
Tirtha: Avimukta-Kāśī
Type: kshetra
Scene: A devotee in Kāśī folds hands in repeated surrender before a serene, moon-crested Śiva; the background suggests ghāṭas and lamps, while the Lord’s form radiates unity beyond multiplicity.
FAQs
The devotee surrenders to Śiva as the sole refuge, seeing apparent multiplicity as ignorance.
Kāśī is the broader sacred frame in the Kāśīkhaṇḍa where such surrender to Śiva is extolled.
No explicit rite; the repeated refuge indicates continual remembrance (smaraṇa) and surrender.