Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 92
इत्येकदेशः कथितो भानुलोकस्य सत्तम । महातेजोनिधेरस्य कोविशेषमवैत्यहो
ityekadeśaḥ kathito bhānulokasya sattama | mahātejonidherasya koviśeṣamavaityaho
โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่ผู้มีศีลธรรม นี่เป็นเพียงส่วนเล็กน้อยของสุริยโลกที่ได้กล่าวแล้ว; ใครเล่าจะหยั่งรู้ความยิ่งใหญ่ของขุมทรัพย์แห่งรัศมีอันมหาศาลนี้ได้ทั้งหมด
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Bhānu-loka / Sūrya-loka
Type: kshetra
Listener: Agastya (explicit vocative ‘sattama’ suggests a revered listener)
Scene: A sage-narrator gestures toward an immense, blinding solar expanse; the scene fades into radiance, indicating that only a fragment can be spoken.
FAQs
Divine realms and divine glory exceed ordinary speech; Purāṇic praise is intentionally inexhaustible.
The passage sits within the Kāśīkhaṇḍa’s Kāśī discourse, while praising the vastness of Sūrya’s realm.
None directly; it concludes a phalaśruti section by emphasizing the immeasurable greatness of Sūrya-loka.