Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
न ब्राह्मणो वेदपाठान्न शास्त्रपठनादपि । देव्यास्त्रिकालमभ्यासाद्बाह्मणः स्याद्धि नान्यथा
na brāhmaṇo vedapāṭhānna śāstrapaṭhanādapi | devyāstrikālamabhyāsādbāhmaṇaḥ syāddhi nānyathā
มิใช่ว่าจะเป็นพราหมณ์แท้ได้เพียงสวดพระเวทหรือศึกษา ศาสตรา แต่ด้วยการปฏิบัติภาวนาแด่พระเทวี (คายตรี) วันละสามกาลเท่านั้น จึงเป็นพราหมณ์—หาใช่อื่นไม่
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context: Skanda to Agastya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Sages/pilgrims (contextual)
Scene: A didactic scene: a scholar reciting texts stands beside a practitioner performing sandhyā at dawn; Gāyatrī’s light crowns the practitioner, illustrating that lived practice completes learning.
FAQs
Spiritual identity is grounded in disciplined daily practice and purity of conduct, not only in scholarship.
The setting is Kāśīkhaṇḍa; the verse teaches dharma relevant to Kāśī’s sacred life, rather than naming a particular tīrtha.
Trikāla-abhyāsa of the Devī—understood as thrice-daily Sandhyā practice centered on Gāyatrī.