Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 30
यावंतो भास्वतः स्पर्शाद्भासंते सैकताः कणाः । तावंतो द्रुहिणा जग्मुर्नैत्येषा मणिकर्णिका
yāvaṃto bhāsvataḥ sparśādbhāsaṃte saikatāḥ kaṇāḥ | tāvaṃto druhiṇā jagmurnaityeṣā maṇikarṇikā
เม็ดทรายมากเท่าใดที่ส่องประกายด้วยสัมผัสแห่งสุริยันผู้รุ่งโรจน์ ดรุหิณะ (พรหมา) ก็มา ณ ที่นี้มากเท่านั้น; ถึงกระนั้น มณิกรณิกานี้ก็ไม่เคยเป็น ‘นัยติ’ คือไม่เคยกลายเป็นสามัญหรือเสื่อมสิ้นความศักดิ์สิทธิ์
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa dialogue context)
Tirtha: Maṇikarṇikā
Type: ghat
Scene: Brahmā (Druhiṇa) repeatedly arriving at Maṇikarṇikā; sunlit sand-grains sparkle on the ghat; the place radiates undiminished sanctity despite countless divine visits.
FAQs
Even repeated divine visitation cannot diminish the tīrtha’s potency—Maṇikarṇikā is portrayed as inexhaustibly sacred.
Maṇikarṇikā in Kāśī.
No explicit rite; the verse emphasizes the tīrtha’s undiminishing greatness and continual draw for pilgrims (even Brahmā).