Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 7
पाणिभ्यां परितः प्रपीड्य सुदृढं निश्चोत्य निश्चोत्य च ब्रह्मांडं सकलं पचेलिमरसालोच्चैः फलाभं मुहुः । पायंपायमपायतस्त्रिजगतीमुन्मत्तवत्तै रसैर्नृत्यंस्तांडवडंबरेण विधिनापायान्महाभैरवः
pāṇibhyāṃ paritaḥ prapīḍya sudṛḍhaṃ niścotya niścotya ca brahmāṃḍaṃ sakalaṃ pacelimarasāloccaiḥ phalābhaṃ muhuḥ | pāyaṃpāyamapāyatastrijagatīmunmattavattai rasairnṛtyaṃstāṃḍavaḍaṃbareṇa vidhināpāyānmahābhairavaḥ
ด้วยสองหัตถ์บีบกดโดยรอบอย่างแน่นหนา แล้วคั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า มหาภัยรวะประหนึ่งสกัดและ “ปรุง” ไข่จักรวาลทั้งสิ้น ดึงเอาแก่นสารออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ดุจน้ำคั้นเข้มข้นแห่งผลสุกหวาน ครั้นดื่มแล้วดื่มเล่าเนกตาร์อันทำให้เคลิบเคลิ้ม พระองค์ทรงร่ายรำ—ตามพิธีบัญญัติ—ด้วยการสำแดงตาณฑวะอันกึกก้อง จนไตรโลกสั่นสะเทือน
Skanda (contextual, Kāśīkhaṇḍa narration)
Tirtha: Mahābhairava (Kāśī kṣetra-pāla)
Type: kshetra
Listener: The devotee/sage
Scene: Mahābhairava, colossal and radiant-dark, grips and ‘presses’ the cosmic egg, extracting its essence like ripe fruit-juice; intoxicated by nectars, he performs a thunderous Tāṇḍava as the three worlds sway in awe.
FAQs
Bhairava is portrayed as the transcendent power who churns and governs creation itself; the universe is subordinate to Śiva’s fierce grace.
The immediate setting is Kāśīkhaṇḍa’s Bhairava Māhātmya, implicitly tied to Kāśī where Bhairava is central to sacred protection.
No direct prescription; the verse is a stotra-like poetic visualization supporting contemplation and devotional recitation.