Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 29
इति श्रुत्वा वचस्तस्य सुनीतिर्नीतिमच्छिशोः । किंचिदुच्छ्वस्य शनकैः शिशुकोपोपशांतये
iti śrutvā vacastasya sunītirnītimacchiśoḥ | kiṃciducchvasya śanakaiḥ śiśukopopaśāṃtaye
ครั้นได้ฟังถ้อยคำของเขา สุนีติผู้ชำนาญในธรรมแห่งความประพฤติอันสุขุม ก็หยุดนิ่งครู่หนึ่งแล้วค่อย ๆ ผ่อนลมหายใจ เพื่อระงับโทสะของเด็กน้อยที่กำลังก่อตัวให้สงบลงทีละน้อย
Narrator (contextually Skanda in Kāśīkhaṇḍa discourse)
Scene: Inside a royal household, Sunīti steadies herself, takes a soft breath, and turns toward the upset child with calming intent; the child’s anger is visible but beginning to subside.
FAQs
True dharma begins with mastery over anger; calm speech and patience are themselves acts of righteousness.
The broader setting is Kāśīkhaṇḍa (Kāśī/Varanasi), though this verse itself focuses on ethical counsel rather than naming a specific tīrtha.
No explicit ritual is prescribed; the emphasis is on inner discipline (śama) and gentle conduct.