Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 93
सूत उवाच । इति रामादिभिः सर्वैः स्तुतो रामेश्वरः शिवः । प्राह सर्वान्समाहूय रामादीन्द्विजसत्तमाः
sūta uvāca | iti rāmādibhiḥ sarvaiḥ stuto rāmeśvaraḥ śivaḥ | prāha sarvānsamāhūya rāmādīndvijasattamāḥ
สูตะกล่าวว่า: ดังนี้ พระศิวะผู้เป็นราเมศวรได้รับการสรรเสริญจากทุกผู้—เริ่มด้วยพระรามา แล้วพระองค์ทรงเรียกทุกคนมาพร้อมหน้า และตรัสแก่พระรามาและผู้อื่น ๆ โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่ทวิชะ
Sūta (Lomaharṣaṇa/Śaunaka-context narrator)
Tirtha: Rāmeśvara (Rāmanātha)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and other sages (implied ‘dvijasattamāḥ’)
Scene: Sūta narrates to an audience of sages; in the inner scene, Śiva (as Rāmeśvara) is praised by Rāma and others, then the deity ‘summons’ the assembly, poised to speak—moment of expectant silence.
FAQs
Collective praise of the tīrtha-deity culminates in divine instruction—devotion at Rāmeśvara leads to guidance and grace.
Rāmeśvaram/Setubandha, where Rāmeśvara Śiva is praised by Rāma and others.
No specific rite is stated in this narrative transition; it introduces Śiva’s forthcoming instruction.