Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 63
सुतीक्ष्ण उवाच । क्षेत्राणि रत्नानि धनानि दारा मित्राणि वस्त्राणि गवाश्वपुत्राः । नैवोपकाराय हि रामनाथ मह्यं प्रयच्छ त्वमतो विरक्तिम्
sutīkṣṇa uvāca | kṣetrāṇi ratnāni dhanāni dārā mitrāṇi vastrāṇi gavāśvaputrāḥ | naivopakārāya hi rāmanātha mahyaṃ prayaccha tvamato viraktim
สุตีกษณะกล่าวว่า: นาไร่ แก้วรัตนะ ทรัพย์สิน ภรรยา มิตรสหาย เครื่องนุ่งห่ม โค ม้า และบุตร—โอ้พระรามนาถะ สิ่งเหล่านี้มิได้เกื้อกูลข้าพเจ้าโดยแท้ ฉะนั้นขอพระองค์ประทานความคลายยึด (ไวรัคยะ) จากสิ่งทั้งปวงนี้แก่ข้าพเจ้า
Sutīkṣṇa
Tirtha: Rāmeśvara (Setu-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Rāmanātha (Śiva as Rāmeśvara)
Scene: Sutīkṣṇa, with ascetic simplicity, stands before the Rāmeśvara liṅga at Setu-kṣetra, rejecting symbols of wealth—fields, jewels, cattle—offering only a prayer for detachment.
FAQs
Worldly possessions and relations are unreliable as ultimate support; one should seek vairāgya and take refuge in Rāmanātha.
Setu/Rāmeśvaram, where Śrī Rāmanātha (Rāmeśvara) is praised as the giver of liberating detachment.
No specific ritual is prescribed; the verse emphasizes inner renunciation (virakti) through devotion.