कृपालेशेन भवतस्त्यक्त्वाहं राक्षसीं तनुम् । स्वरूपमभजं विष्णोश्चक्रायुध नमोऽस्तु ते
kṛpāleśena bhavatastyaktvāhaṃ rākṣasīṃ tanum | svarūpamabhajaṃ viṣṇoścakrāyudha namo'stu te
“ด้วยเศษเสี้ยวแห่งพระกรุณาของพระองค์ ข้าพเจ้าได้ละกายยักษ์และกลับคืนสู่สภาวะเดิมของตน โอ้จักรายุธแห่งพระวิษณุ ขอนอบน้อมแด่พระองค์”
Durdama
Tirtha: Setu (Setubandha/Rāmeśvara-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A rākṣasa-like figure is shown shedding a dark outer form like a husk, revealing a luminous, serene inner self, while Sudarśana radiates compassionate fire that purifies without malice.
Even a ‘small’ touch of divine compassion can restore one’s true nature and dissolve entrenched impurity.
Dharmatīrtha (Setu-khaṇḍa), where grace manifests as moral and spiritual transformation.
No explicit rite; the verse models gratitude through namaskāra to Sudarśana/Cakrāyudha.