Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 4
कदाचिद्रुद्रभूमिष्ठं सृगालं वानरोऽब्रवीत् । श्मशानमध्ये संप्रेक्ष्य पूर्वजातिमनुस्मरन्
kadācidrudrabhūmiṣṭhaṃ sṛgālaṃ vānaro'bravīt | śmaśānamadhye saṃprekṣya pūrvajātimanusmaran
กาลครั้งหนึ่ง วานรได้กล่าวกับสุนัขจิ้งจอกผู้พำนักอยู่บนแผ่นดินแห่งพระรุทระ ครั้นเห็นเขาอยู่ท่ามกลางป่าช้า วานรก็นึกถึงชาติปางก่อนแล้วจึงเอ่ยเรียกเขา
Vānara (monkey)
Tirtha: Rudrabhūmi (contextual)
Type: kshetra
Scene: A cremation-ground on Rudra’s soil: ash-grey earth, scattered bones, a smoldering pyre in the distance; a monkey stands alert, addressing a jackal amid skulls and funeral remnants, with a faint Śiva-liṅga or trident-mark suggesting Rudra’s presence.
FAQs
Karma and past actions can surface even in stark places like a śmaśāna; remembrance becomes the doorway to moral inquiry.
The Setu region (Setu-khaṇḍa), associated with Śiva’s sanctity (Rudra-bhūmi) within the Rāmeśvara-Setu sacred landscape.
None explicitly here; the verse sets the scene for a dharma-teaching that follows.