Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 6
चित्तशुद्धिर्न वेदांताद्बहुव्यामोहकारणात् । ततो वयं न वेदांतान्मुनींद्रा बहु मन्महे
cittaśuddhirna vedāṃtādbahuvyāmohakāraṇāt | tato vayaṃ na vedāṃtānmunīṃdrā bahu manmahe
ความบริสุทธิ์แห่งจิตมิได้เกิดจากเวทานตะเพียงอย่างเดียว เพราะอาจเป็นเหตุให้หลงงงมากนัก; ฉะนั้น โอ้เจ้าแห่งมุนีทั้งหลาย เรามิได้ยึดเวทานตะเพียงลำพังเป็นที่พึ่งใหญ่
Sūta (contextual continuity)
Listener: munīndrāḥ / viprāḥ (addressed sages)
Scene: A speaker addresses assembled munis, cautioning against bewildering disputation and pointing toward a simpler purificatory path; ascetics sit with kamaṇḍalus and japa-mālās in a forest āśrama.
FAQs
Purification is not guaranteed by intellectualism; the Purāṇic path emphasizes accessible, transformative practice.
Jaṭātīrtha is the implied alternative held up in this chapter as the effective means for cittaśuddhi.
Not directly; the verse argues for shifting emphasis from disputation-prone study toward the chapter’s tīrtha practice.