Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 32
राघवस्तस्य चेष्टाभिः सम्यक्स्वचरितैर्हितैः । अदुष्टमेनं दृष्ट्वैव तत एनमपूजयत्
rāghavastasya ceṣṭābhiḥ samyaksvacaritairhitaiḥ | aduṣṭamenaṃ dṛṣṭvaiva tata enamapūjayat
ครั้นราฆวะทอดพระเนตรกิริยามารยาทอันถูกต้อง เป็นประโยชน์ และสอดคล้องกับความประพฤติดี เห็นว่าเขาปราศจากมลทินแห่งความพยาบาท จึงทรงถวายเกียรติบูชาแก่เขา
Narrator (contextual Purāṇic narrator)
Listener: Pilgrimage-inquirer audience (ṛṣi/śaunaka-type setting varies by recension)
Scene: Rāma observes Vibhīṣaṇa’s humble, righteous demeanor and offers respectful honor in a royal-camp setting after recognizing his goodwill.
FAQs
True discernment reads character in actions; honoring the virtuous is itself dharma and strengthens righteous alliances.
The narrative remains situated in the Cakratīrtha halt of Setu-khaṇḍa, part of the sacred itinerary toward Setubandha.
None explicitly; “apūjayat” indicates honoring the righteous as a dharmic act.