कृष्णायनोपमन्युश्च गार्ग्यमुद्गलमौषकाः । पुण्यासनः पराशरः कौंडिन्यश्च ततः परम्
kṛṣṇāyanopamanyuśca gārgyamudgalamauṣakāḥ | puṇyāsanaḥ parāśaraḥ kauṃḍinyaśca tataḥ param
กฤษณายนะและอุปมันยุ; เหล่าคาร์คยะ มุทคละ และเมาษกะ; ปุณยาสนะ ปราศระ; แล้วต่อจากนั้นคือเกาณฑินยะ
Vyāsa
Listener: Dharma-inquirer audience
Scene: The list continues with Kṛṣṇāyana, Upamanyu, Gārgya, Mudgala, Mauṣaka, Puṇyāsana, Parāśara, Kauṇḍinya—shown as a scroll unrolling, symbolizing branching lineages.
The verse reinforces the dharmic importance of remembering ṛṣi-lineages that anchor Vedic rites and community order.
Dharmāraṇya is the narrative setting in which these gotras are recounted as part of its sacred profile.
No explicit ritual is prescribed; the list supports ritual self-identification (e.g., in pravara/gotra recitations).