Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 120
भोभो ब्रह्मन्द्विजातीनां शुश्रूषार्थं प्रकल्पय । सृष्टिर्हि शाश्वतीवाद्य द्विजोघोपि सुखी भवेत् । विष्णोर्वाक्यमभिश्रुत्य ब्रह्मा लोकपितामहः
bhobho brahmandvijātīnāṃ śuśrūṣārthaṃ prakalpaya | sṛṣṭirhi śāśvatīvādya dvijoghopi sukhī bhavet | viṣṇorvākyamabhiśrutya brahmā lokapitāmahaḥ
“โอ้พระพรหม! จงจัดการนี้เพื่อการปรนนิบัติรับใช้เหล่าทวิชะ ผู้เกิดสองครั้งเถิด ระเบียบแห่งการสร้างนั้นเป็นนิรันดร์ ดังนั้นหมู่พราหมณ์ทั้งหลายย่อมอยู่เป็นสุขได้” ครั้นสดับพระวาจาแห่งพระวิษณุแล้ว พระพรหมผู้เป็นปิตามหะแห่งโลกก็กระทำตามนั้น
Narrator (contextual); quoted instruction attributed to Viṣṇu, followed by narrative about Brahmā
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: Viṣṇu’s injunction is received by Brahmā, who turns toward instituting arrangements for the welfare and service of the dvijas; a cosmic court-like setting with Brahmā attentive and resolute.
FAQs
Dharma is sustained by supporting sacred learning and righteous conduct; serving the twice-born is portrayed as a stabilizing force for society.
Dharmāraṇya is the sacred setting; the passage frames it as a purified holy forest where dharmic order is established and protected.
No specific rite is detailed; the prescription is institutional—arranging service/support for the dvijas as a dharmic duty.