Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 35
संवत्सरार्तवो मासाः पक्षाहोरात्रयः क्रमात् । कलाकाष्ठामुहूर्तादि निमे षादि लवास्तथा
saṃvatsarārtavo māsāḥ pakṣāhorātrayaḥ kramāt | kalākāṣṭhāmuhūrtādi nime ṣādi lavāstathā
ตามลำดับอันควร ได้บังเกิดสํวัตสร (ปี) ฤดู เดือน ปักษ์ และอหอราตรี (กลางวันกลางคืน) และยังมีมาตราวัดกาลเวลา เช่น กะลา กาษฐา มุหูรต เป็นต้น จนถึงนิมेषะและลวะด้วย
Śiva (contextual; confirmed explicitly at 8.39)
Scene: A ‘wheel of time’ (kāla-cakra) showing concentric rings: saṃvatsara, ṛtu, māsa, pakṣa, ahorātra, then finer spokes for kalā-kāṣṭhā-muhūrta-nimeṣa-lava; sages point to the wheel as a teaching diagram.
FAQs
Time itself is sacred and ordered; recognizing its divisions supports disciplined living and timely performance of dharma.
No tīrtha is named; the verse establishes a cosmological basis for sacred timing.
No specific rite is prescribed, but the mention of muhūrta and time-divisions implicitly underpins ritual timing (kāla-niyama).