Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 27
स्ववाक्यं श्रावयेन्नापि यावत्स्नात्वा न शुध्यति । सुस्नाता भर्तृवदनमीक्षेतान्यस्य न क्वचित् । अथवा मनसि ध्यात्वा पतिं भानुं विलोकयेत्
svavākyaṃ śrāvayennāpi yāvatsnātvā na śudhyati | susnātā bhartṛvadanamīkṣetānyasya na kvacit | athavā manasi dhyātvā patiṃ bhānuṃ vilokayet
ตราบใดที่ยังไม่อาบน้ำชำระให้บริสุทธิ์ นางไม่พึงเอ่ยถ้อยคำของตนเลย ครั้นอาบน้ำดีแล้ว พึงมองพระพักตร์สามี และไม่พึงมองชายอื่นไม่ว่าเมื่อใด หรือมิฉะนั้น เมื่อภาวนาระลึกถึงสามีในใจแล้ว พึงมองสุริยเทพ คือพระอาทิตย์
Narratorial voice within Dharmāraṇya Khaṇḍa (didactic instruction on strī-dharma; exact speaker not explicit in the snippet)
Tirtha: Sūrya-darśana (cosmic rite)
Type: kshetra
Scene: Dawn: a woman completes snāna, performs ācamana, remains silent, then respectfully looks at her husband’s face; alternatively she closes her eyes in meditation and then gazes at the rising sun.
FAQs
Purity of body and mind is linked with disciplined speech and sight—directing attention toward one’s dharmic focus.
No tīrtha is named; the verse emphasizes snāna (bathing) and sūrya-darśana (gazing at the Sun).
Snāna before speech; then darśana of the husband’s face (or mentally remembering him) and darśana of Bhānu (the Sun).