Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 28
अधमानधमांस्त्यक्त्वा कुलमुत्कर्षतां नयेत् । उत्तमानुत्तमानेव गच्छेद्धीनांश्च वर्जयेत् । ब्राह्मणः श्रेष्ठतामेति प्रत्यवायेन शूद्रताम्
adhamānadhamāṃstyaktvā kulamutkarṣatāṃ nayet | uttamānuttamāneva gaccheddhīnāṃśca varjayet | brāhmaṇaḥ śreṣṭhatāmeti pratyavāyena śūdratām
ละทิ้งคบหาคนต่ำช้าและอัปมงคล แล้วนำตระกูลให้ถึงความรุ่งเรือง ควรไปหาแต่ผู้ประเสริฐในหมู่ผู้ประเสริฐ และเว้นผู้ตกต่ำ พราหมณ์ย่อมถึงความเลิศด้วยความประพฤติชอบ แต่ด้วยการล่วงละเมิดและเสื่อมทรามย่อมตกสู่ฐานะต่ำ
Unspecified (Dharmāraṇyakhaṇḍa narrative voice; traditionally framed within Sūta’s discourse in Purāṇic setting)
Scene: A forked path: one road leads upward to a bright assembly of noble elders; the other slopes downward into a dim crowd of ignoble companions. A brāhmaṇa figure stands choosing, holding a scripture and water-pot.
FAQs
Character and association shape spiritual and social standing; noble conduct elevates, while persistent transgression causes decline.
No sacred site is named; the emphasis is on dhārmic society and conduct as a living ‘field’ of merit.
No ritual is prescribed; the injunction is ethical—seek the virtuous, avoid corrupting company, and uphold one’s dharma.