Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 11
अतो जगत्स्थितं सर्वं ब्राह्मणोऽर्हति नापरः । सदाचारो हि सर्वार्हो नाचाराद्विच्युतः पुनः
ato jagatsthitaṃ sarvaṃ brāhmaṇo'rhati nāparaḥ | sadācāro hi sarvārho nācārādvicyutaḥ punaḥ
ฉะนั้นความตั้งมั่นของโลกทั้งปวงย่อมอาศัยธรรม และพราหมณ์เท่านั้นควรแก่การสักการะ—มิใช่ผู้อื่น; เพราะผู้ตั้งมั่นในสทาจารย่อมควรแก่เกียรติทั้งปวง แต่ผู้หลุดจากจาริตย่อมไม่ควรอีกต่อไป.
Unspecified (Dharmāraṇyakhaṇḍa narrative voice)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Scene: A symbolic balance of the world upheld by a pillar labeled ‘sadācāra’; a brāhmaṇa of pure conduct receives respectful offerings, while a figure fallen from conduct stands aside, unhonored.
FAQs
Honor is ultimately tied to sadācāra (right conduct); without conduct, status and merit collapse.
No specific site is praised in this verse; it teaches universal dharma within the Dharmāraṇya setting.
No explicit ritual; the prescription is ethical—remain established in sadācāra.