Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 72
शिव उवाच । साधु प्रोक्तं त्वया युक्तमेकांशेनात्र मे स्थितिः । न मया त्यजितं साधु स्थानं तव सुनिर्मलम्
śiva uvāca | sādhu proktaṃ tvayā yuktamekāṃśenātra me sthitiḥ | na mayā tyajitaṃ sādhu sthānaṃ tava sunirmalam
ศิวะตรัสว่า: กล่าวได้ดี—ถ้อยคำของท่านเหมาะสมยิ่ง ที่นี่เราจักสถิตอยู่ด้วยส่วนหนึ่งของเรา โอ้ผู้ประเสริฐ เรามิได้ละทิ้งที่พำนักอันบริสุทธิ์ยิ่งของท่าน
Śiva
Tirtha: Dharmāraṇya / Yama-sthāna (implied)
Type: kshetra
Listener: Yama
Scene: Śiva responds approvingly to Yama, promising to remain there in part and affirming he has not abandoned the pure abode.
FAQs
Sacred places endure through divine ‘presence’—even a partial manifestation of Śiva is sufficient to sanctify and protect a kṣetra.
Dharmāraṇya is implied as the ‘supremely pure’ abode where Śiva agrees to remain.
No explicit ritual is given; it establishes the theological basis for later worship at the site.