Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 23
न तृषा नैव क्षुच्चैव विप्राः संक्लिष्टमानसाः । अभवन्सहसा राजन्विस्मयाविष्टचेतसः
na tṛṣā naiva kṣuccaiva viprāḥ saṃkliṣṭamānasāḥ | abhavansahasā rājanvismayāviṣṭacetasaḥ
พราหมณ์ทั้งหลายผู้มีจิตเคยหม่นหมองนั้น ไม่เหลือทั้งความกระหายและความหิวเลย โอ้พระราชา ครั้นแล้วจิตของเขาก็พลันซาบซึ้งอยู่ในความพิศวง
Vyāsa (continuing narration; addressing ‘rājan’)
Tirtha: Dharmāraṇya
Type: kshetra
Listener: King (rājan)
Scene: After eating, the brāhmaṇas sit upright with brightened faces; their earlier strain is gone. A shared, silent astonishment fills the grove, as if the air itself has become sacred and still.
FAQs
Grace quiets bodily distress and turns the mind from suffering to reverent wonder—an inner sign of tīrtha-mahātmyā.
Dharmāraṇya remains the implied sacred locus where hunger and thirst are pacified.
None; the verse records the spiritual-psychological effect (relief and wonder) arising from the tīrtha’s potency.